Upravljanje otpadom
Upravljanje otpadom je sprovođenje propisanih mera postupanja sa otpadom u okviru sakupljanja, transporta, ponovnog iskorišćenja i odlaganja otpada, uključujući i nadzor nad tim aktivnostima i brigu o odlagalištima posle zatvaranja. Upravljanje otpadom se vrši na način kojim se obezbeđuje najmanji rizik po ugrožavanje zdravlja i života ljudi i životne sredine kontrolom i merama smanjenja: zagađenja vode, vazduha i zemljišta; opasnosti po biljni i životinjski svet; opasnosti od nastajanja udesa, požara ili eksplozije; negativnih uticaja na predele i prirodna dobra posebnih vrednosti i nivoa buke i neprijatnih mirisa.
Šta su to deponije?
Otpad se konačno odlaže na za to određenom prostoru, koji se naziva deponija. Deponija moze biti:
Sanitarna odnosno izgrađena po standardima kako bi se regulisalo neželjeno negativno dejstvo otpada na životnu okolinu. Savremene ekološke deponije zadovoljavaju ekološke, ekonomske i tehnološke standarde, i obezbeđuju potpunu zaštitu od zagađivanja.
Divlja tj ona koja nastaje neplanski i mimo svih standarda (pre svega ekoloških i sanitarnih). Ovakva deponija predstavlja opasnost po zdravlje ljudi, zagađuje zemljište, podzemne i površinske vode kao i vazduh.
Šta znači ,,3R"
Upravljanje otpadom u EU se bazira na 3 principa 3R :
Reduce se odnosi na smanjivanje količine otpada mudrim odabirom i upotrebom proizvoda sa pažnjom
Reuse podrazumeva ponavljanu upotrebu stvari ili njihovih djelova koji još imaju upotrebljivu vrednost
Recycle znači upotrebu samog otpada kao izvora sirovina.
Šta je ambalažni otpad?
To je materijal koji se proizvodi i koristi kao ambalaža za punjenje, čuvanje, skladištenje, pakovanje i transport robe široke potrošnje. Sa amabalažom se susrećemo svakodnevno na svim prodajnim mestima, gde nabavljamo životne namirnice ili robu. Ambalaža uglavnom završava kao otpad onog trenutka kada ispraznimo njen sadržaj ili kada se određena kupljena roba otpakuje. Kada nekoliko milijardi ljudi, zadovoljavajući svoje potrebe, dnevno napravi do dva kilograma otpada po samo jednom čoveku (isključujući najnerazvijenije regione sveta) dobijamo zabrinjavajuću računicu koja nas upućuje na zaključak da je neophodno promeniti navike u proizvodno-potrošačkim odnosima, ali i na to da je neophodno prilagoditi se savremenim razvojnim tendencijama i odgovornije se odnositi prema otpadu.
Određene vrste otpada, poput PET boca, plastičnih kesa ili limenki se jako dugo razlažu, što se vidi i iz tabele. Ovakav otpad je veliki zagađivač planete, a reciklaža je metod kojim ovo zagađenje možemo ublažiti.
Šta mi obično radimo sa ambalažnim otpadom?
Uglavnom za sada još ništa praktično niti korisno, sem što ga bacamo u kantu za otpatke, pa ono postaje najobičnije smeće, koje trune decenijama, ili stotinama godina na smetlištu, u zavisnosti od vrste materijala od kog je ambalaža napravljena, pritom zagađujući životnu sredinu.
A šta bismo mogli umesto toga da uradimo sa ambalažnim otpadom?
Za početak bismo mogli da ga izbegavamo kada god je moguće ili ako možemo ponovo da ga upotrebljavamo i na kraju recikliramo.
